dinsdag 25 november 2014

Wiedewiedewiet

Onze jongens zijn er klaar voor! De lijstjes zijn geschreven, de kamer is opgeruimd en elke avond luisteren ze vol spanning of er al voetstappen klinken op het dak, want ze zijn braaf geweest ... a ja, de Sint heeft het zelf gezegd op tv.
Op school doen ze gezellig mee: schoenen, schoorstenen, liedjes en versjes passeerden allemaal de revue. Vol verwachting klopt hun hart ...

Gisteren verscheen Jens met een rode bol op zijn hand, meestal het teken dat ze de volgende dag iets moeten meenemen naar school.
'Jens waarom heb jij een rode bol op je hand?'
'Morgen moet ik verkleed als zwarte Piet naar school ... en jij gaat dat maken!'
'Zeker dat een muts niet genoeg is?'
'Nee, helemaal!'
 

Mmm ... die juffen hebben makkelijk spreken. ;-)
Ik had geen zin in een groot karwei, dus ik begon met de broek. In de kast lag nog een ongebruikte pyjama die te lang was voor Jens, maar te smal voor grote zus. De schaar erin en 2 rekkers om een pof-effect te krijgen.
Het bovenstuk tekende ik uit de losse pols. Ik legde gewoon een pyjamavestje op de stof en tekende er rond. De afgeknipte broekspijpen werden nu mouwen. Van de allerlaatste restjes blauwe nicky maakte ik onderaan flapjes en boordjes voor de hals en de mouwen. Een geel zigzaglintje maakte het af.
Voor de kraag nam ik een lange reep witte katoen. De buitenrand werkte ik af met een kantje. Ik legde plooitjes aan de hals en werkte af met witte biais. Zo heb je ineens een striklintje.

Het lijkt veel werk, maar omdat ik het niet zo nauw nam met de afwerking en mijn overlock door de stof liet racen, ging het best vooruit.



En zo kwam mijn Pietje vandaag uit school:


Muts: gekregen bij JBC
Stof: oude pyjama + Modecoupon
Patroon: uit de losse pols

En natuurlijk was een mutsje alleen ook genoeg geweest, maar stiekem vond mama het wel een leuke uitdaging. ;-)

maandag 24 november 2014

Peer

Ik maak niet zo gauw iets voor mezelf. Iets met moeilijke en veranderlijke maten en zo.
Standaardpatroontjes vallen of te smal aan de poep, of te breed aan de schouders. Ik ben een peer en dan nog wel zo'n goede sappige.
Toen ik Zo Geknipt 2 voor de eerste keer vast had, was ik op slag verliefd op het T-shirt voor appelen en peren. Een T-shirt op maat! Bovendien zag ik al snel enkele prachtexemplaren passeren. Ga maar eens bij Mieke kijken!

Dat moest ik dus ook proberen! We namen een lintmeter, manlief werd er bij gevraagd en we gingen aan de slag. Het patroontje laat zich wonderwel snel tekenen en het in elkaar zetten is maar kwestie van het overduidelijke stappenplan volgen.
Voor deze testversie koos ik voor het laatste stukje blauwe punta di roma. Dat fameus couponneke was zijn 6€ meer dan waard. Een grote en een kleine jurk en nu nog dit t-shirt.

Het spannendste gedeelte komt achteraf: het passen!
Dit shirt is zeker draagbaar, maar toch zijn er wat dingen die ik de volgende keer anders zou doen.
Het geheel mag een paar centimeter langer en het voorpand mag vanboven wat smaller, zodat die rare golf eruit is. Wellicht is manlief bij het meten van de borstomtrek iets te enthousiast geweest. ;-)
Ik ben ook niet z'n fan van de punta. Ik vind die nogal dik en zwaar vallen voor een bovenstuk.
Volgende keer toch maar eens experimenteren met andere stofkes...




 

Patroon: voor appelen en peren | Zo Geknipt 2
Stof: Modecoupon
Knopen: Hema

vrijdag 21 november 2014

Klaar om af te tellen

Ik weet niet hoe het komt, maar ik ben nog nooit zo vroeg met Kerstmis bezig geweest als dit jaar.
Misschien zitten al die leuke ideetjes van Pinterest er voor iets tussen of het cameo-groepje op Facebook? Alleszins ik ben gisteren alweer aan het freubelen geweest.

Normaal hebben wij zo'n kant-en-klare adventskalender, maar toen ik deze tegenkwam moest ik dit gewoon proberen. Ik zag al prachtexemplaren in de cameo-groep, maar deze mag er ook zijn al zeg ik het zelf.



Werkbeschrijving YouTube
Papier: Vintage paper uit de Action


En omdat ik dan toch bezig was voor Kerst, heb ik dan maar ineens alle kadootjes die al in de kast lagen ingepakt. Nu alleen nog een boom om ze onder te leggen, maar daarmee wachten we toch echt tot na Sinterklaas!